Ten miesiąc był krótki i zleciał mi niesamowicie szybko. Jednakowoż udało mi się w ciągu tych 28 dni trafić na wiele ciekawych linków, którymi dzisiaj chciałabym się z Tobą podzielić! Może i Ty dasz mi znać, co ciekawego zobaczyłaś w lutym?

Dzisiejsze zestawienie to miks słodkiego z gorzkim. Będzie o kotach, wynalazkach wykorzystujących czekoladę, ale także o seksizmie i książce, która już trafiła na moją listę „do przeczytania”. Przeczytasz również o chorobie, którą serwuje studentom i uczniom system oraz o osobowości psychopatycznej – na co dzień nawet nie zdajemy sobie sprawy, ilu psychopatów jest wśród nas. A czego w Grze o Tron szukali naukowcy?


Do zerknięcia po godzinach:

Z jednej strony jest urządzeniem pomocy kuchennej, z drugiej, sterowanym przez aplikację gadżetem, o którym prawdopodobnie każdy by marzył. Głównym jej wyróżnikiem jest fakt, że standardowy wkład w drukarkach 3D został zastąpiony belgijską czekoladą. White Mad o wynalazku na którego widok myślę „O MATULU CHCEM TO”


Rzeczywistość w powieści jest w sumie bardzo zwykła, wszystko w tym świecie jest takie, jakie znamy. Pierwsza scena ma miejsce przy rodzinnym stole – żona ugotowała obiad, mąż wraca z pracy, dzieci ze szkoły. Tylko jedna rzecz jest inna. Kobiety w tym świecie mogą wypowiedzieć jedynie sto słów dziennie. Każda ma na ręce licznik, który liczy jej słowa. Za przekroczenie limitu jest bolesna kara. Na łamach Wysokich Obcasów wywiad z Christiną Dachler, autorką książki „Vox”, którą mam zamiar w najbliższym czasie przeczytać.


Film, który zobaczysz poniżej to Purl, animacja stworzona przez Pixar. To dziewięciominutowa produkcja opowiadająca o różowej kulce, która zaczyna pracę w korporacji zdominowanej przez mężczyzn. Kristen Lester, scenarzystka i reżyserka, oparła tą historię na swoich własnych doświadczeniach z czasu, kiedy była jedyną kobietą w firmie. Polecam obejrzeć.

Nauka pod pytania prowadzi do sukcesywnego wyjaławiania ambicji młodych ludzi. Rzeczywiste zrozumienie jest coraz niższe, zatem i poprzeczki stawiane są coraz niżej. W rezultacie system “produkuje” ludzi pozbawionych bardzo wielu kluczowych zdolności, na czele z umiejętnością samodzielnego, krytycznego myślenia. Co więcej, przekazuje, a później egzekwuje wiedzę w taki sposób, że z trudem przyswojone informację bardzo szybko się ulatniają. Więcej niż LEK o chorobie dotykającej studentów nie tylko kierunków medycznych.


Życie jest kruche, przynajmniej w „Grze o tron”. Prawdopodobieństwo zgonu w ciągu pierwszej godziny od pojawienia się postaci w serialu wynosiło aż 14 procent – to pierwszy wynik wykonanych analiz. Większość dotychczasowych śmierci dotknęła bohaterów, których zdążyliśmy poznać w przynajmniej jednym odcinku. Do końca siódmego sezonu serii zginęła ponad połowa ważnych dla fabuły bohaterów, z czego brutalna śmierć w akcie przemocy była zdecydowanie najczęstszym sposobem opuszczenia świata. Czy Ty też zastanawiasz się, kto przeżyje ostatni sezon Gry o Tron? Na Booklips możesz przeczytać o wynikach analiz przeprowadzonych przez naukowców!


Spacerowałam z dzieckiem w wózku, gdy usłyszałam nagle: „Będę brał cię, w aucie”. To cytat z piosenki „W aucie”. Hiphopowcy Sokół i Pono śpiewali: „Weź daj mnie rękę, słodka jak z miodu, wezmę cię w aucie na sto różnych sposobów”. Piosenkę nagrali z Frankiem Kimono (przez dziesięć lat miała 30 mln odsłon). Tłumaczyli potem, że to forma żartu. Ale nie. Seksizm to nie żart. Seksizm nigdy nie jest śmieszny. Ten seksizm, to molestowanie seksualne jest potem wszędzie. Znowu Wysokie Obcasy i tekst o seksistowskich odzywkach, które nie raz słyszała każda z nas.


Koty, koty, koty. Czemu one zachowują się tak dziwnie? Posłuchaj Teda Buffingtona próbującego wytłumaczyć dziwne zachowania tych puchatych zwierzaków.


To zdumiewające, jak wysokich stanowisk mogą dosłużyć się psychopaci i jak niewielu bliźnich podejrzewa, że coś jest z nimi nie w porządku – pisała Sandemo. Bardzo często ofiary psychopatów, gdy już zostają wykorzystane, nadal zastanawiają się, gdzie tkwił ich błąd, lub obwiniają ludzi, którzy zostali podpuszczeni, by ich niszczyć. Justyna Kopińska dla Vogue o ludziach kompletnie pozbawionych empatii.

Zdjęcie: el alce web/unsplash.com

Hej, śledzisz mnie już na Facebooku i Instagramie? Jeśli nie, to na co jeszcze czekasz? Bądź na bieżąco z nowościami i pozostańmy w kontakcie!